De volgende maand zit het er al weer op!

Zondagochtend eerst maar eens lekker uitgeslapen en toen ik wakker werd realiseerde ik me dat het 01 december was en dat ik vanaf nu kon zeggen; “volgende maand gaan we naar huis!” en dat is best een fijn idee kan ik u melden. Er zijn nog precies 7 weken te gaan en omdat mijn opvolger al op 07 januari komt is er tijd voor een lange HOTO en zal ik de laatste week wel over zijn schouder meekijken (net als mijn Canadese voorganger bij mij heeft gedaan). Kortom, het einde komt langzaam in zicht.
Even reageren op de reactie van Paul vorige week waarin hij schreef dat de BSA zelf niet echt in het nieuws was geweest maar dat in Nederland meer de focus op het al dan niet stenigen had gelegen. Zelfs de Minister van Buitenlandse Zaken had zich door Nieuwsuur nog tot een opmerking hierover laten verleiden! Wij hebben dat hier met stijgende verbazing zitten volgen. Een Nederlandse collega werkt bij de Non-Security Ministries Ministerial Advisory Group. Behalve de zogeheten “Security Ministries”,te weten het Ministerie van Defensie (verantwoordelijk voor het Afghaanse leger) en het Minsterie van Binnenlandse Zaken (verantwoordelijk voor de Afghaanse Politie) adviseren zij alle andere Ministeries. Mijn collega is jurist en als “Rule of Law” adviseur bij het Minsterie van Justitie. Als zodanig is hij dagelijks betrokken bij het herschrijven van het Afghaanse wetboek van Strafrecht etc. Hij kon dus al meteen aangeven dat dat hele verhaal over het stenigen absoluut niet waar was en dat dit waarschijnlijk in de wereld was geholpen door de “Human Right Watchers” om ook weer eens in de belangstelling te kunnen staan. Je moet je sponsors tenslotte ook tevreden houden niet waar? Kortom, een klink-klaar gevalletje van een “broodje-aap”. Mijn collega heeft verschillende keren met Nederland getelefoneerd om ze zo uit eerste hand informatie te kunnen geven over wat er nu werkelijk aan de hand is hier. Ik geef toe onze Afghaanse vrienden hier hebben af en toe best wel wat afwijkende ideeen maar zo gek zijn ze nu ook weer niet.
Maandag, dinsdag en woensdag een paar rustige, maar wel hele lange dagen waarbij vooral veel voorbereidend werk voor meetings van onze Deense Generaal moest worden gedaan. Hij is hier nog niet zo lang dus veel voorbereidingen kosten toch iets meer tijd omdat hij nog veel vragen heeft. Toch is het een prima man om mee te werken (Denen en Nederlanders liggen elkaar toch vaak wel goed). Hij is ook veel meer dan zijn voorhganger was betrokken bij de werkzaamheden van de teams en heeft nogal eens de neiging de mensen rechtstreeks te “tasken”. Voor mij als Chief of Staff dan de uitdaging om er voor te zorgen dat ik weet wat er allemaal speelt en wie met wat bezig is.
In de online versie van de Telegraaf zag ik dat het qua weersomstandigheden niet echt goed was in Nederland, er moest zelfs al gestrooid worden en voor donderdag was zelfs “Code Oranje (Rood?)” afgekondigd! Hier is het overdag nog steeds een prima weertje. Hoewel de temperaturen overdag schommelen tussen de 12 en 15 graden is het in de zon nog meer dan prima te doen. Als je tussen de middag met een lekker kopje dampende Hollandse koffie op het terras van de NSE zit krijg je zelfs een beetje dat typische wintersport gevoel. Heerlijk! ’s Nachts koelt het wel behoorlijk af maar overdag hebben we daar nog geen last van. Op de bergen om ons heen zie je steeds meer sneeuw liggen dus ik ben benieuwd hoe lang het nog gaat duren voordat het bij ons ook gaat sneeuwen.
Donderdag avond was ook bij ons hier het “heerlijk avondje van Sinterklaas”. Sint en zijn in “Defensie clubkleuren” geschminkte Piet bezochten de Nederlandse huiskamer (foto’s) waar iedereen luidkeels zingend in spanning zat te wachten of er voor hun dit jaar ook een cadeautje in de grote zak was meegekomen. Dat iedereen een cadeautje kreeg stond overigens al van te voren vast want een week geleden was er tijdens de Keek op de Week een lootje getrokken en het was de bedoeling dat er een cadeau (max 5 euro), voorzien van een gedichtje (max. 10 regels), werd gekocht. Orginele cadeaus en gedichten en ook de Sint deed nog een duit in het zakje door bepaalde in het oog springende personen te vragen even bij hem op schoot te komen zitten. Ook werd Sint geheel onverwacht en op een ludieke door de (in een Afghaans gewaad gehulde) SNR nog onderscheiden met de NAVO medaille voorzien van het cijfer 100! (foto) Het geheel werd verder omlijst door een overvloed aan pepernoten, taai-taai, chocoladeletters en, als klap op de vuurpijl, heerlijke “Pi(et)zza’s van het Italiaanse restaurantje hier op de basis. Als afsluiting van de avond werd de (alternatieve) sinterklaasfilm “Sint” van Dick Maas gekeken en deze Sint kan u melden dat van alle slechte films die hij in zijn lange leven heeft gezien deze beslist een plekje in de top 10 verdient!
Vrijdagochtend was er op KAIA, waar het grootste deel van ons 1GNC detachement verblijft, een speciale “Santa Claus Brunch” georganiseerd. Op uitnodiging van de Franse Generaal die in Munster onze DCOS Support is en hier ook deel uitmaakt van het selecte 1GNC groepje wat op het vier sterren HQ werkt mocht ik met hem en zijn CPT meerijden. Ontspannen happening en ook weer leuk om de collega’s uit Munster weer eens even te spreken. Ook gaf het mij de mogelijkheid om even “face-to-face” met de collega “redacteur” van het 1GNC herinneringsboek van gedachten te wisselen. Omdat het grootse deel van ons 1GNC detachement op het drie-sterren HQ op KAIA werkt en leeft is deze collega de “hoofdredacteur” en ik ben ahw een soort van “co-editor” namens het 1GNC deel wat op het vier-sterren HQ werkt. Het is onze bedoeling om volgend jaar eind maart tijdens de medal parade in Munster iedereen ook tegelijk met de Nederlandse herinneringsmedaille ook het herinneringsboek te geven.
Vrijdagmiddag was er ook het eerste bezoek van onze Amerikaanse Commandant (US two-star general) aan onze afdeling. Na ruim een half jaar als afdeling voor / onder hem te hebben gewerkt begreep hij dat het misschien wel zo fatsoenlijk was om ook eens in persoon wat uitgebreider met het team kennis te komen maken. Omdat hij op Camp Eggers werkt en wij zijn enige afdeling zijn die op Camp ISAF verblijft was het er nog niet echt van gekomen. Tenslotte was er aan het einde van de middag nog de uitreiking van de bekende “Jeneverkruizen” (de officiele naam is “Onderscheidingsteken voor Eervolle Langdurige Dienst als officier”). Een officier die 15 jaar eervol heeft gediend ontvangt een medaille met het cijfer “XV” en elke vijf jaar daarna volgt de uitreiking van een nieuw cijfer (“XX”, XXV” en ga zo maar door). Omdat deze onderscheiding lang geleden, om precies te zijn op 19 november 1844, door koning Willem II is ingesteld worden de kruizen sindsdien elk jaar bij voorkeur precies op zijn verjaardag op 6 december uitgereikt.Tijdens de uitreiking krijgt de decorandus doorgaans en afhankelijk van het cijfer ook een fles jonge-, oude- danwel zeer oude jenever uitgereikt en wordt er volgens de traditie ook een glaasje jenever gedronken. Gezien het geldende alcoholverbod moest dat deel van de traditie helaas worden overgeslagen. Daarna werd er met de hele NLDse gemeenschap gegeten aan gereserveerde tafels in de DFAC. Na het eten was het even uitbuiken in de huiskamer om daarna met de voetballiefhebbers de loting van de WK 2014 live (via een of andere buitenlandse zender) mee te maken. Een prettig schouwspel mag ik wel zeggen en er werd door de aanwezigen dan ook "interessant" commentaar geleverd op de (twee) "WK ballen" van de juffrouw die bij de trekking uitgebreid in beeld was. Zo op het eerste gezicht een prima poule voor Nederland (en in elk geval geen Portugal of Duitsland) en zo kwam er op een mooie manier een einde aan weer een ISAF weekje in Afghanistan! Groeten, HJ