Een potentieel onrustig weekje
Blijf op de hoogte en volg Henk-Jan
13 September 2013 | Afghanistan, Kabul
Zaterdag een “busy day at the office”. Veel actiepuntjes, verslagen die af moesten, input voor Quarterly Reports die moesten worden aangeleverd, kortom; blauwe vingers van het typen.
Zondag eerst lekker een beetje uitslapen (08.15u op) om daarna te helpen bij het inrichten van de NLDse NSE voor weer een lekker Afghaans ontbijtje. Vanwege de weinig schaduw op het terras werd besloten het ontbijt binnen te doen en dat was eigenlijk best gezellig (zie foto’s). Meteen na het ontbijt was er weer de twee-wekelijkse bezinningsbijeenkomst. “Hoe eet je een olifant?” was één van de thema’s. Een olifant eet je in kleine hapjes en zo gaat het eigenlijk ook met de uitzending. Alles in kleine stukjes knippen dan wordt het een stuk eenvoudiger.
Maandag was het hier “Massoud Day” en omdat deze dag een speciale betekenis voor de Afghanen had en misschien door bepaalde figuren zou worden aangegrepen om een aanslag te plegen gingen alle routes uit voorzorg op “black” en was er alleen “mission essential traffic” toegestaan. Even uitleggen. Achmed Sjah Massoud was een Afghaans-Tadzjiekse militaire leider die een belangrijke rol speelde bij het verdrijven van het leger van de Sovjet-Unie uit Afghanistan. Om deze reden kreeg hij de bijnaam “Leeuw van Panjshir”. Daarna vocht hij vanaf 1996 als een van de leiders van de Noordelijke Alliantie tegen de Taliban, de groepering die hem uiteindelijk zou vermoorden. Massoud kwam op 9 september 2001, dus twee dagen voor de aanvallen van 11 september de US, bij een zelfmoordaanslag om het leven. De aanslag werd gepleegd door een Marrokaan en een Egyptenaar die zich uitgaven voor Belgische journalisten. Ze lieten een bom afgaan die vermoedelijk in een videocamera verstopt zat. In 2002, een jaar na zijn dood, werd hij door president Hamid Karzai uitgeroepen als Nationale Held van Afghanistan en sinds die dag wordt op 9 sept “Massoud Day” gevierd. Je kunt zien dat de beste man nog steeds immens populair is want door heel Kabul en overal in Afghansitan zie nog steeds grote portretten van Massoud hangen. Ook de foto’s op de naar hem vernoemde rotonde zijn speciaal voor deze dag ververst (foto). Dinsdag was eigenlijk een beetje “the day before the day” en werd ook aangeraden, tenzij het echt noodzakelijk was, binnen de poorten te blijven.
Woensdag was het “nine-eleven” en alweer 12 jaar geleden dat een paar idioten vliegtuigen in de torens van het WTC en in het Pentagon vlogen. Eigenlijk het echte begin van alle ellende en dus ook de reden dat we hier met z’n allen al weer zo lang in dit land zitten. Deze dag kreeg nog een extra sinister tintje omdat ergens in Florida de radicale mafketel dominee Terry Jones had aangekondigd dat 9/11 zou worden uitgeroepen tot “Burning Koran Day” en dat hij die dag 2998 (het aantal slachtoffers op 9/11) Koran’s zou gaan verbranden. Dat hij daarmee het leven van Amerikaanse soldaten op het spel zet, en indirect dus ook dat van mij, kon deze geschifte oude gek kennelijk niets schelen. ’s Middags was er een “All Hands Call” in een grote tent op Camp Eggers waar onze Amerikaanse Twee-sterren Generaal zijn hele Divisie (waar wij dus sinds kort ook onder vallen) toesprak en waar de “Base Security Officer” nog even uitgebreid de alarmmaatregelen met ons doornam, “just in case”. Nu was dit voor ons minder van toepassing omdat wij het grootste deel van onze tijd op HQ ISAF doorbrengen maar het is toch altijd handig om te weten wat je moet doen als het mis gaat en je op een vreemd kamp bent. Aan het einde van de middag was er nog een kranslegging in front of the yellow building met een korte toespraak en het voorlezen van twaalf namen van personen die (twaalf jaar geleden) waren omgekomen. Toch wel weer erg indrukwekkend.
Dezelfde avond werden we zo omstreeks 20.00u opgeschrikt door geweervuur! En niet zo’n beetje ook. Tracers vlogen door de lucht en omdat het 9/11 was en we die middag nog waren gewaarschuwd voor een aanslag dacht iedereen gelijk; nu gaat het gebeuren, this is it! “Big Voice” (zo noemen ze hier de omroepinstallatie) begon gelijk met: “All personnel stay inside the buidlings” en dat bleek ook hard nodig! Wat bleek, het Afghaanse Nationale voetbalteam had zojuist voor het eerst in de geschiedenis de South-Asia Football Federation (SAFF) Cup (zeg maar de Aziatische variant van het EK) gewonnen door India met 2-0 te verslaan en dit moest dus eventjes uitgebreid door de Afghanen worden gevierd. En wat is er dan leuker om, als je dan toch aan het feestvieren bent, het magazijn in je wapen in de lucht leeg te maken! Niks aanslag dus en omdat iedereen weet “what goes up, must come down” was het zaak om binnen te blijven want zo’n vallende kogel die kop je niet zo maar eventjes weg. Op TOLO news was het volgende te lezen: “When the rattling sound of Kalashnikov assault rifles resonates in the streets of Kabul, it's more often than not because of an attack by Taliban insurgents. But that changed, for once, on Wednesday, the shots being fired in celebration at Afghanistan's victory over India to win the South Asian Football Federation (SAFF) title. The smell of burning cordite enveloped the Afghan city after the national team's 2-0 win over the Indians in Kathmandu thanks to goals from Mustafa Azadzoy and Sandjar Ahmadi.” Als je de link volgt zie je een foto van de feestvierende menigte in Kabul.
http://tolonews.com/en/afghanistan/11895-kabul-erupts-with-joy-after-south-asian-football-victory
Voetbal begint hier echt een dingetje te worden (helemaal nu het Afghaanse Nationale voetbalteam zo succesvol in de SAFF Cup is) en het is hier niet anders als in ons eigen kleine kikkerlandje; we kunnen nog zo verdeeld zijn maar als Oranje wint dan zijn “we” plotseling één grote eenheid en stappen we ineens heel gemakkelijk over onze verschillen heen!
Over TOLO news gesproken. Deze Afghaanse 24-uurs nieuwszender, die uitzend in Dari, Pashtu en Engels (met eigen radio-uitzendingen, website, facebook, twitter kortom de hele santenkraam) doet over het algemeen erg objectief verslag over de gebeurtenissen hier in Afghanistan. Ook de pagina’s met foto’s zijn de moeite van een bezoekje meer dan waard. Hier kun je zien hoe verschrikkelijk mooi dit land is (of kan zijn) en dat het meer dan de moeite waard is om te helpen met de wederopbouw daarvan.
Donderdagochtend lazen we tot onze opluchting in de krant dat mafketel Jones was opgepakt toen hij met z’n 2998 Korans in een container op weg was naar de plek waar hij ze zou gaan verbranden. Hij werd op tijd gearresteerd vanwege het in het bezit hebben van “hazardous material”! Prima actie en het voorkomt waarschijnlijk een hoop bloedvergieten hier en elders in de wereld. Nog even afwachten wat de Mullahs hierover gaan roepen maar het ziet er naar uit dat het met een sisser afloopt.
Gisteren en vandaag waren alle routes nog steeds op “Black”. Dus niemand mocht van het kamp af tenzij het “Mission essential” was (denk bijv. aan iemand die dringend medische hulp nodig heeft en naar KAIA moet). Voor elke beweging buiten de poort van een ISAF Kamp was de toestemming van een “GO” (General Officer) nodig. Donderdagmiddag effe lekker een uurtje spinnen en daarna op het terras van de NLDse NSE lekker met z’n allen in de openlucht een filmpje gekeken (geprojecteerd op een strak gespannen wit laken). Vrijdagochtend was het een beetje uitslapen. Eerst even de was inleveren (donderdagavond is het FCT dekbedje er weer opgegaan vanwege de belangrijke wedstrijd tegen PSV op zaterdag (ik zeg maar zo; “baat het niet dan schaadt het niet!”) en daarnaast was het mijn beurt om namens mijn afdeling 2 Afghaanse schoonmakers te begeleiden bij het vegen en dweilen van onze bureaus. Vanwege de geclassificeerde ruimtes waar wij werken (NATO / ISAF Secret en het Amerikaanse SIPR) moet dit altijd onder begeleiding gebeuren. De wekelijkse volleybalwedstrijd ging dit keer niet door vanwege de “Spartans Games”. Allemaal zeer uitdagende onderdelen zoals powerliften, bankdrukken, sit-ups / push-ups etc. dus meer iets voor al die uiterst getrainde Amerikaanse en/of Close-Protection team spierbundels. Mooi om te zien, maar niets voor Henkie.
Ik zit nu op m’n kamer en de wekelijkse blog is af. Zo meteen nog even met m’n jarige broer facetimen (heb je toch nog een beetje het gevoel dat je er bij bent), om 20.00u de “Keek op de Week” en dan zit deze 7e week er ook al weer op! Lieve mensen, veel leesplezier, maak er weer een mooie week van, pas goed op jezelf dan zal ik dat hier ook doen!
Greetz, HJ
Zondag eerst lekker een beetje uitslapen (08.15u op) om daarna te helpen bij het inrichten van de NLDse NSE voor weer een lekker Afghaans ontbijtje. Vanwege de weinig schaduw op het terras werd besloten het ontbijt binnen te doen en dat was eigenlijk best gezellig (zie foto’s). Meteen na het ontbijt was er weer de twee-wekelijkse bezinningsbijeenkomst. “Hoe eet je een olifant?” was één van de thema’s. Een olifant eet je in kleine hapjes en zo gaat het eigenlijk ook met de uitzending. Alles in kleine stukjes knippen dan wordt het een stuk eenvoudiger.
Maandag was het hier “Massoud Day” en omdat deze dag een speciale betekenis voor de Afghanen had en misschien door bepaalde figuren zou worden aangegrepen om een aanslag te plegen gingen alle routes uit voorzorg op “black” en was er alleen “mission essential traffic” toegestaan. Even uitleggen. Achmed Sjah Massoud was een Afghaans-Tadzjiekse militaire leider die een belangrijke rol speelde bij het verdrijven van het leger van de Sovjet-Unie uit Afghanistan. Om deze reden kreeg hij de bijnaam “Leeuw van Panjshir”. Daarna vocht hij vanaf 1996 als een van de leiders van de Noordelijke Alliantie tegen de Taliban, de groepering die hem uiteindelijk zou vermoorden. Massoud kwam op 9 september 2001, dus twee dagen voor de aanvallen van 11 september de US, bij een zelfmoordaanslag om het leven. De aanslag werd gepleegd door een Marrokaan en een Egyptenaar die zich uitgaven voor Belgische journalisten. Ze lieten een bom afgaan die vermoedelijk in een videocamera verstopt zat. In 2002, een jaar na zijn dood, werd hij door president Hamid Karzai uitgeroepen als Nationale Held van Afghanistan en sinds die dag wordt op 9 sept “Massoud Day” gevierd. Je kunt zien dat de beste man nog steeds immens populair is want door heel Kabul en overal in Afghansitan zie nog steeds grote portretten van Massoud hangen. Ook de foto’s op de naar hem vernoemde rotonde zijn speciaal voor deze dag ververst (foto). Dinsdag was eigenlijk een beetje “the day before the day” en werd ook aangeraden, tenzij het echt noodzakelijk was, binnen de poorten te blijven.
Woensdag was het “nine-eleven” en alweer 12 jaar geleden dat een paar idioten vliegtuigen in de torens van het WTC en in het Pentagon vlogen. Eigenlijk het echte begin van alle ellende en dus ook de reden dat we hier met z’n allen al weer zo lang in dit land zitten. Deze dag kreeg nog een extra sinister tintje omdat ergens in Florida de radicale mafketel dominee Terry Jones had aangekondigd dat 9/11 zou worden uitgeroepen tot “Burning Koran Day” en dat hij die dag 2998 (het aantal slachtoffers op 9/11) Koran’s zou gaan verbranden. Dat hij daarmee het leven van Amerikaanse soldaten op het spel zet, en indirect dus ook dat van mij, kon deze geschifte oude gek kennelijk niets schelen. ’s Middags was er een “All Hands Call” in een grote tent op Camp Eggers waar onze Amerikaanse Twee-sterren Generaal zijn hele Divisie (waar wij dus sinds kort ook onder vallen) toesprak en waar de “Base Security Officer” nog even uitgebreid de alarmmaatregelen met ons doornam, “just in case”. Nu was dit voor ons minder van toepassing omdat wij het grootste deel van onze tijd op HQ ISAF doorbrengen maar het is toch altijd handig om te weten wat je moet doen als het mis gaat en je op een vreemd kamp bent. Aan het einde van de middag was er nog een kranslegging in front of the yellow building met een korte toespraak en het voorlezen van twaalf namen van personen die (twaalf jaar geleden) waren omgekomen. Toch wel weer erg indrukwekkend.
Dezelfde avond werden we zo omstreeks 20.00u opgeschrikt door geweervuur! En niet zo’n beetje ook. Tracers vlogen door de lucht en omdat het 9/11 was en we die middag nog waren gewaarschuwd voor een aanslag dacht iedereen gelijk; nu gaat het gebeuren, this is it! “Big Voice” (zo noemen ze hier de omroepinstallatie) begon gelijk met: “All personnel stay inside the buidlings” en dat bleek ook hard nodig! Wat bleek, het Afghaanse Nationale voetbalteam had zojuist voor het eerst in de geschiedenis de South-Asia Football Federation (SAFF) Cup (zeg maar de Aziatische variant van het EK) gewonnen door India met 2-0 te verslaan en dit moest dus eventjes uitgebreid door de Afghanen worden gevierd. En wat is er dan leuker om, als je dan toch aan het feestvieren bent, het magazijn in je wapen in de lucht leeg te maken! Niks aanslag dus en omdat iedereen weet “what goes up, must come down” was het zaak om binnen te blijven want zo’n vallende kogel die kop je niet zo maar eventjes weg. Op TOLO news was het volgende te lezen: “When the rattling sound of Kalashnikov assault rifles resonates in the streets of Kabul, it's more often than not because of an attack by Taliban insurgents. But that changed, for once, on Wednesday, the shots being fired in celebration at Afghanistan's victory over India to win the South Asian Football Federation (SAFF) title. The smell of burning cordite enveloped the Afghan city after the national team's 2-0 win over the Indians in Kathmandu thanks to goals from Mustafa Azadzoy and Sandjar Ahmadi.” Als je de link volgt zie je een foto van de feestvierende menigte in Kabul.
http://tolonews.com/en/afghanistan/11895-kabul-erupts-with-joy-after-south-asian-football-victory
Voetbal begint hier echt een dingetje te worden (helemaal nu het Afghaanse Nationale voetbalteam zo succesvol in de SAFF Cup is) en het is hier niet anders als in ons eigen kleine kikkerlandje; we kunnen nog zo verdeeld zijn maar als Oranje wint dan zijn “we” plotseling één grote eenheid en stappen we ineens heel gemakkelijk over onze verschillen heen!
Over TOLO news gesproken. Deze Afghaanse 24-uurs nieuwszender, die uitzend in Dari, Pashtu en Engels (met eigen radio-uitzendingen, website, facebook, twitter kortom de hele santenkraam) doet over het algemeen erg objectief verslag over de gebeurtenissen hier in Afghanistan. Ook de pagina’s met foto’s zijn de moeite van een bezoekje meer dan waard. Hier kun je zien hoe verschrikkelijk mooi dit land is (of kan zijn) en dat het meer dan de moeite waard is om te helpen met de wederopbouw daarvan.
Donderdagochtend lazen we tot onze opluchting in de krant dat mafketel Jones was opgepakt toen hij met z’n 2998 Korans in een container op weg was naar de plek waar hij ze zou gaan verbranden. Hij werd op tijd gearresteerd vanwege het in het bezit hebben van “hazardous material”! Prima actie en het voorkomt waarschijnlijk een hoop bloedvergieten hier en elders in de wereld. Nog even afwachten wat de Mullahs hierover gaan roepen maar het ziet er naar uit dat het met een sisser afloopt.
Gisteren en vandaag waren alle routes nog steeds op “Black”. Dus niemand mocht van het kamp af tenzij het “Mission essential” was (denk bijv. aan iemand die dringend medische hulp nodig heeft en naar KAIA moet). Voor elke beweging buiten de poort van een ISAF Kamp was de toestemming van een “GO” (General Officer) nodig. Donderdagmiddag effe lekker een uurtje spinnen en daarna op het terras van de NLDse NSE lekker met z’n allen in de openlucht een filmpje gekeken (geprojecteerd op een strak gespannen wit laken). Vrijdagochtend was het een beetje uitslapen. Eerst even de was inleveren (donderdagavond is het FCT dekbedje er weer opgegaan vanwege de belangrijke wedstrijd tegen PSV op zaterdag (ik zeg maar zo; “baat het niet dan schaadt het niet!”) en daarnaast was het mijn beurt om namens mijn afdeling 2 Afghaanse schoonmakers te begeleiden bij het vegen en dweilen van onze bureaus. Vanwege de geclassificeerde ruimtes waar wij werken (NATO / ISAF Secret en het Amerikaanse SIPR) moet dit altijd onder begeleiding gebeuren. De wekelijkse volleybalwedstrijd ging dit keer niet door vanwege de “Spartans Games”. Allemaal zeer uitdagende onderdelen zoals powerliften, bankdrukken, sit-ups / push-ups etc. dus meer iets voor al die uiterst getrainde Amerikaanse en/of Close-Protection team spierbundels. Mooi om te zien, maar niets voor Henkie.
Ik zit nu op m’n kamer en de wekelijkse blog is af. Zo meteen nog even met m’n jarige broer facetimen (heb je toch nog een beetje het gevoel dat je er bij bent), om 20.00u de “Keek op de Week” en dan zit deze 7e week er ook al weer op! Lieve mensen, veel leesplezier, maak er weer een mooie week van, pas goed op jezelf dan zal ik dat hier ook doen!
Greetz, HJ
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
