De week van de Loya Jirga (en mijn verjaardag).

Zaterdag weer een dag vol vergaderingen. ’s Middags samen met onze nieuwe Deense Generaal naar Eggers en dit keer voor de verandering eens met de auto. Toen we na afloop weer terugreden naar ons Kamp vergat de MA ons bij Movement Control (MOVCON) aan te melden (elke verplaatsing moet worden gemeld zodat men weet wie er allemaal van en naar het Kamp onderweg zijn) en dat pakte niet verkeerd uit. Zoals misschien wel in de krant gelezen was er net een grote aanslag gepleegd en omdat men nog niet wist wat er nu precies was gebeurd gingen alle routes op “Black” (dus niet meer bewegen en zo snel mogelijk op het dichtsbijzijnde kamp shelter zoeken). Voor ons was dat dus ons eigen HQ (we stonden nl. net voor de hoofdpoort) maar teams van ons waren op Kamp Phoenix en konden daar dus voorlopig niet weg. De aanslag had plaatsgevonden bij Qargha waar deze week de Loya Jirga zal worden gehouden. Dit is overigens dezelfde route die wij een paar weken eerder hebben gereden om onze nieuwe Italiaanse chauffeur aan het verkeer te laten wennen (en om een foto bij de Kabul Golf club te maken). Zondag weer een super drukke dag! Ik kan goed merken dat de Canadese Chief of Staff binnenkort weg gaat en dat ik die functie ga overnemen. Eerst ’s ochtends de maandelijkse medal parade voor mensen die voor 15 januari ’14 weg gaan, daarna de wekelijkse memorial service en toen onze eigen meeting op Eggers. Daarna nog het verslag maken en twee presentaties voorbereiden. Ben nu al twee avonden behoorlijk lang aan het doorwerken en het is natuurlijk niet de bedoeling dat dit een gewoonte gaat woorden. Aan de andere kant, veel anders dan werken valt hier toch niet te doen en de tijd gaat zo wel lekker snel. Maandag mijn 52e verjaardag gevierd! Om 10.00u was er gebak in de NLDse NSE. Kimberley, één van de chauffeurs had de taarten besteld maar was even vergeten te zeggen dat het niet voor haar zelf was maar voor deze “stoere mannelijke infanterie-officier”. En zo kon het dus gebeuren dat ik twee rose “Bambi” taarten, voorzien van roosjes, kaarsjes en allemaal hartjes stond te snijden (zie foto). Uiteindelijk heel leuk allemaal al zal ik niet snel wennen aan het aansnijden van een verjaardags-taart terwijl je een pistool op je heup draagt! Zoals vorige week beloofd deze week iets meer over de Loya Jirga die op maandag met het arriveren en het registreren van de ca. 3000(!!) afgevaardigden is begonnen en die van grote invloed kan zijn op niet alleen de toekomst van Afghanistan, maar ook die van de Internationale Gemeenschap als het gaat om het continueren van onze bijdrage aan dit land. Het wordt in de Internationale media nu al “het scharnierpunt” in de geschiedenis van Afghanistan genoemd. De Loya Jirga is door de President, Hamid Karzai bij elkaar geroepen om draagvlak te krijgen voor de Bilateral Security Agreement (BSA). In het kort komt het er op neer dat in de BSA de afspraken tussen de Verenigde Staten en Afghanistan worden vastgelegd op grond waarvan straks na het beeindigen van de ISAF missie eind 2014 ca. 12.000 buitenlandse militairen (waarvan zeker 2/3 Amerikaans zal zijn) op Afghaans grondgebied hun “Train, Advise, Assist (TAA) werkzaamheden kunnen blijven uitvoeren zonder bang te hoeven zijn te zullen berecht volgens het Afghaans rechtsysteem mocht er iets gebeuren wat niet door de beugel kan. Omdat er best wel veel tegenstanders van de BSA zijn wil Karzai straks niet de geschiedenisboeken ingaan als de President die op eigen houtje heeft besloten dat er na 2014 nog steeds buitenlandse troepen op Afghaans grondgebied rondhuppelen. De Loya Jirga is van oudsher een bijeenkomst van stamhoofden en regionale leiders, politieke, militaire en religieuze figuren, regeringsfunctionarissen, vertegenwoordigers van diverse groepen (zoals bijv. vertegenwoordigers van de Afghaanse vrouwen, van de Afghaanse vluchtelingen in Iran en in Pakistan, oorlogsslachtoffers etc.) Oorspronkelijk was het alleen voor de Pashtun stammen, maar later ook voor vertegenwoordigers van andere etnische groepen. De bijeenkomst moet een doorsnee van de Afghaanse bevolking zijn. De woorden loya en jirga komen uit het Pashto en betekenen respectievelijk “groot” en “bijeenkomst, vergadering, assemblee”. De bijeenkomsten worden onregelmatig gehouden, meestal op initiatief van degene die de baas is in het land, in dit geval dus POA (President of Afganistan) zoals hier in alle documenten, powerpoint briefings etc. Karzai wordt aangeduid). Er wordt beweerd dat de bijeenkomsten meer dan 1000 jaar geleden ook al werden gehouden. Het is vooraf niet bekend hoe lang een Jirga gaat duren, ze gaan door totdat men denkt klaar te zijn. De Loya Jirga heeft geen beslissingsbevoegdheid maar is “slechts” een adviserend orgaan (maar dan wel een heel belangrijk adviserend orgaan). Normaal gesproken worden er verschillende onderwerpen besproken, zoals bijv. buitenlandse politiek, het verklaren van oorlog, het accepteren van nieuwe heersers, maar ook de introductie van nieuwe ideeën en beleid. Zo werd bijv. door de Loya Jirga van 2002 Karzai als voorlopig president voorgedragen en werd in de Jirga van januari 2004 de nieuwe grondwet voor Afghanistan opgesteld en uiteindelijk goedgekeurd door het Parlement. Dit Parlement is de “Wolesi Jirga” , vertaald is dit “Huis van het Volk” en volgens de grondwet van 2002 is dit het Lagerhuis ofwel de Tweede Kamer van het Parlement van de Islamitische Republiek Afghanistan. De Wolesi Jirga telt 249 bij nationale verkiezingen gekozen afgevaardigden. De leden worden per district gekozen voor een periode van vijf jaar. Ook is er nog de “Meshrano Jirga” . Dit is het Hogerhuis, ofwel de Eerste Kamer. Terug naar de Loya Jirga. De verwachting is dat het deze keer bijna alleen maar over de BSA gaat en de meningen hierover zijn behoorlijk verdeeld. Er is een grote groep die graag wil dat de (met name financiele) hulp wordt voortgezet, maar er is ook een minstens zo grote groep die de buitenlandse “infidels” liever gisteren dan vandaag ziet vertrekken. Als deze laatste groep haar zin krijgt kan het maar zo zijn dat er hier vanaf 2015 geen buitenlandse troepen (voornamelijk Amerikanen) meer actief zijn. Dat dit hele grote gevolgen voor de Afghaanse samenleving zal hebben lijkt me duidelijk. Op dit moment wordt het salaris voor de bijna 350.000 man sterke Afghan National Security Forces (ANSF, lees Leger en Politie samen) bijna volledig door Amerika en een handjevol donorlanden betaald. Je moet er niet aan denken welke desastreuze gevolgen dit voor de veiligheidssituatie hier zal hebben als het Afghaanse leger het maandelijkse salaris niet meer ontvangt! Het is dan ook maar afwachten welk advies uiteindelijk aan Karzai gegeven gaat worden. Inmiddels heeft deze fijne meneer in zijn openingstoespraak overigens al aangegeven dat wat de uitkomst van de Jirga ook moge zijn hij toch niet zelf de overeenkomst zal ondertekenen. Hij laat dat graag over aan zijn opvolger die volgend jaar in de presidentsverkiezingen in april gekozen moet gaan worden. De vraag is nu of Obama (en de andere NATO landen) wel zo lang willen / kunnen wachten? In elk geval is het een potje blufpoker op hoog niveau (en kan het maar zo zijn dat iemand zijn hand aan het “overspelen” is). Om het geheel nog een extra macaber tintje te geven is het afwachten of de Taliban (of andere fanatieke tegenstanders van de BSA) nog iets gaan proberen om de Loya Jirga op welke manier dan ook te verstoren. Wij zijn in elk geval op alles voorbereid. Genoeg politiek gereutel. Op mijn “motivator” is inmiddels al een aardig stuk van de “schaars geklede dame” zichtbaar geworden. Er zijn inmiddels 121 dagen voorbij en ik heb ik er nog 63 te gaan. Komende zondag zit ik al op 2/3e van de uitzending dus het einde komt voorzichtig in zicht. Volgens dit zelfde Excel spreadsheet zijn er nog 10 vrijdagen te gaan dus als alles gaat zoals gepland nog 10 verslagen en dan is het weer voorbij. Allemaal nog een heel fijn weekend, dat FC Twente en EHV Heren 1 maar mogen winnen, en tot volgende week vrijdag! Groeten, HJ